‘Pluk ze!’

Door: Mr. M.F.M. Geeratz (Misja)    22 mei 2017

Regelmatig is in de krant te lezen dat de politie bij een doorzoeking van een woning geld en goederen in beslag neemt, zoals dure auto’s of jetski’s. Het kan zijn dat de politie de goederen in beslag neemt om onderzoek te doen, bijvoorbeeld omdat een goed gebruikt is bij een strafbaar feit. Het komt echter ook voor dat iets in beslag wordt genomen omdat de politie meent dat de rechter (naast een gevangenis- of taakstraf) een ontnemingsmaatregel wil opleggen.

Wat is zo’n ontnemingsmaatregel?

Een ontnemingsmaatregel is een maatregel (en dus geen straf) die de rechter kan opleggen als iemand veroordeeld wordt voor een misdrijf. Het doel van die maatregel is “het herstellen van de situatie zoals die was voor het plegen van het strafbare feit’’. De bedoeling is dus dat iemand geen geld verdient aan crimineel gedrag. “Plukze wetgeving” is de populaire naam voor de regels die het mogelijk maken om geld en goederen af te pakken.

Een voorbeeld:

Iemand heeft een hennepplantage. Voordat die plantage aan het licht komt heeft deze persoon aan eerdere oogsten al geld verdiend. Deze persoon wordt gedagvaard en moet bij de rechter komen voor de hennepplantage en de ontnemingsvordering: de Officier van Justitie vordert dat de rechter het geld dat deze persoon heeft verdiend aan de plantage, moet betalen aan de Staat.

Hoe stelt de rechter de hoogte van het bedrag vast?

Bij een hennepplantage berekent de rechter op basis van een aantal vaste waarden/getallen wat er verdiend is. Als basis daarvoor gebruikt de rechter de BOOM (Bureau Ontnemingswetgeving Openbaar Ministerie) rapportage. Deze rapportage gaat uit van een aantal standaard gegevens, bijvoorbeeld een vaste hoeveelheid hennepopbrengst per oogst per plantje. Belangrijk is dan natuurlijk wel dat met voldoende zekerheid kan worden vastgesteld dat er sprake is van eerdere oogsten! Hierin speelt de advocaat vaak een belangrijke rol.

Van de opbrengst mogen vervolgens de kosten nog worden afgetrokken (kosten voor stroom, voor het gebruikte materiaal, stekjes, etc.). En dan komt er onder de streep een bedrag uit: het wederrechtelijk verkregen voordeel. De rechter kan dan bepalen dat dit bedrag dient te worden betaald, naast een eventuele straf.

Bij andere misdrijven is het soms niet zo makkelijk om vast te stellen wat er precies verdiend is. De rechter mag daarom het verdiende bedrag vaststellen zonder dat daarvoor heel veel bewijs nodig is. Ook kan de rechter uitgaan van een eenvoudige “kasopstelling”; een berekening waarin staat wat iemand (legaal) in een bepaalde periode heeft verdiend en wat hij in diezelfde periode heeft uitgegeven. Is er meer geld uitgegeven dan verdiend en heeft die persoon geen verklaring voor het geld? Dan kan de rechter aannemen dat het geld met criminele activiteiten is verdiend en kan het leiden tot een ontnemingsvordering.

Hoe ga ik dat betalen?

Als de rechter bepaald heeft dat er sprake is van wederrechtelijk verkregen voordeel en dat dit moet worden betaald dan is het Centraal Justitieel Incasso Bureau (CJIB) verantwoordelijk voor het innen van het geld, net als bij bekeuringen.

Is er eerder beslag gelegd op contant geld, auto’s of andere goederen? Dan mag het CJIB dit geld gebruiken om de vordering te betalen. Ook mogen goederen worden verkocht om daarmee de vordering te voldoen.

Betalingsregeling?

De rechter kan geen betalingsregeling toestaan (wat een rechter overigens wel kan bij een boete). Het CJIB kan wel een regeling treffen. Wil iemand gewoon niet betalen? Dan kan de officier van justitie iemand in gijzeling nemen: in de gevangenis gooien, met het idee dat iemand wel zal gaan betalen na een tijdje gezeten te hebben.

Het is duidelijk dat het geen eenvoudig onderwerp is en dus is het van belang om te zorgen voor goede rechtsbijstand, een advocaat die weet waar hij over praat. Daarvoor bent u bij ons aan het juiste adres.

Deel op    Tweet about this on TwitterShare on LinkedInShare on Facebook

Door: Mr. M.F.M. Geeratz (Misja)