Wet arbeidsmarkt in balans (WAB) komt eraan!

Opnieuw komt er een verandering in de arbeidswetgeving: de ‘Wet arbeidsmarkt in balans (WAB)’ is goedgekeurd door de Eerste Kamer en zal vanaf 1 januari 2020 ingaan. Hierna volgen in vogelvlucht de hoofdlijnen van deze Wet en de verschillen met de huidige wetgeving.


Eenvoudiger ontslag
Voorheen was een optelsom van verschillende ontslaggronden niet voldoende om tot ontslag van een medewerker te komen. De WAB voegt echter een ontslaggrond toe; de ‘cumulatiegrond’, waarmee een optelsom van omstandigheden wel genoeg kan zijn voor ontslag.


Vanaf dag 1 transitievergoeding
Op dit moment is een transitievergoeding pas verschuldigd op het moment dat een werknemer langer dan twee jaar in dienst is. Dat gaat veranderen. Met de WAB krijgen werknemers vanaf de eerste dag recht op een transitievergoeding (ontslagvergoeding), ook tijdens de proeftijd. Het ontslag van werknemers met een kort dienstverband, wordt dus duurder.


Ketenbepaling weer terug naar drie jaar
De opeenvolging van tijdelijke contracten (de ketenbepaling) wordt verruimd. Nu is het nog mogelijk om aansluitend drie contracten in maximaal twee jaar aan te gaan. Dit wordt verruimd naar drie contracten in drie jaar. In feite wordt de situatie hiermee teruggedraaid naar de wetgeving voor de vorige grote verandering (de Wet Werk en Zekerheid). Het is mogelijk om hierover in de cao andere afspraken te maken.


Pauze tussen contracten verkorten per cao
De pauzetermijn tussen opeenvolgende contracten waarbij de keten niet wordt doorbroken, blijft zes maanden. Wel is het mogelijk om de pauze tussen een keten tijdelijke contracten per cao te verkorten van zes naar drie maanden. Dat kan alleen voor terugkerend tijdelijk werk, dat maximaal negen maanden per jaar kan worden gedaan.


Grote verandering
Al met al zit er dus opnieuw een grote verandering aan te komen op het gebied van het arbeidsrecht, waarmee het aantrekkelijker zou moeten worden voor werkgevers om vaste contracten te geven.

Ook voor oproepkrachten/oproepovereenkomsten gaat het een en ander veranderen. Daarvan zal ik de volgende keer in mijn blog een overzicht verstrekken.

Ondanks wangedrag werknemer, toch halve transitievergoeding

Bij ernstig verwijtbaar handelen heeft een werknemer in principe geen recht op transitievergoeding. Rechters oordelen hier verschillend over. In een recente uitspraak van de kantonrechter te Utrecht kreeg een werknemer, ondanks vergaande misdragingen, toch de helft van zijn transitievergoeding toegekend.

In de uitspraak van 27 november 2018 staat het ontbindingsverzoek van de werkgever centraal nadat er diverse incidenten met een werknemer hebben plaatsgevonden. Het ging daarbij onder andere om de volgende incidenten:

  • steeds opnieuw zonder toestemming niet op het werk verschijnen;
  • een klacht van een collega-monteur over het gedrag van deze werknemer;
  • voortdurende discussies over arbeidstijden en vergoeding van reisuren; en
  • het zogenoemde ‘automotorincident’, waarbij werknemer de motor van de bedrijfsauto stationair laat draaien en weigert deze, na klachten van de achterbuurman, op instructie van X uit te zetten, waarna X de motor zelf uitzet en werknemer vervolgens de motor weer start.

De kantonrechter ontbindt op de ‘e-grond’ wegens verwijtbaar handelen. De kantonrechter komt vervolgens toe aan de vraag of er sprake is van ernstig verwijtbaar handelen, wat betekent dat er in principe geen transitievergoeding verschuldigd is. De kantonrechter overweegt daarbij als volgt (in r.o. 5.3): “De kantonrechter overweegt dat een werknemer weliswaar veel rechten heeft, maar hij heeft niet het recht om zijn werkgever het leven zuur te maken. Dat is wat deze werknemer al jarenlang doet.” Desondanks maakt de kantonrechter gebruik van het zogenoemde ‘luizengaatje’ en kent toch een halve transitievergoeding aan de werknemer toe. De werknemer zou lange tijd wel goed hebben gefunctioneerd en om die reden zou het niet redelijk zijn om geen transitievergoeding toe te kennen. Zelfs een werknemer die het erg bont maakt krijgt dus een deel van de transitievergoeding (in dit geval een bedrag van € 24.640,46 bruto!).

Klik hier voor de volledige uitspraak van de kantonrechter